Bank odrzucił Twoje oświadczenie o sankcji kredytu darmowego?
Taka odpowiedź nie jest wyrokiem sądu. Nie oznacza jednak również, że roszczenie automatycznie jest zasadne.
Po odmowie trzeba sprawdzić cztery podstawowe kwestie:
Dopiero później można ocenić, czy uzasadniona jest dalsza reklamacja, negocjacje albo pozew przeciwko bankowi.
Sankcja kredytu darmowego została uregulowana w art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim.
Jeżeli kredytodawca naruszył wskazane w tym przepisie obowiązki, konsument po złożeniu pisemnego oświadczenia zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów należnych kredytodawcy, w terminie i w sposób określony w umowie.
SKD nie oznacza zatem, że konsument zatrzymuje pożyczony kapitał.
Jeżeli sankcja jest skuteczna, nadal trzeba zwrócić udostępniony kapitał, ale bez odsetek i części kosztów należnych kredytodawcy.
Nie.
Bank jest stroną sporu. W odpowiedzi na reklamację przedstawia własne stanowisko prawne i faktyczne.
Może twierdzić między innymi, że:
– umowa nie zawiera błędów,
– wskazane naruszenie nie jest objęte art. 45 ustawy,
– informacje zostały przekazane prawidłowo,
– oświadczenie zostało złożone po terminie,
– osoba składająca oświadczenie nie była konsumentem,
– kredyt nie podlegał ustawie o kredycie konsumenckim.
Ostateczna ocena sporu należy do sądu, jeżeli strony nie osiągną porozumienia.
Sama odmowa banku nie przesądza więc wyniku sprawy. Podobnie samo złożenie oświadczenia przez konsumenta nie przesądza, że wszystkie warunki zastosowania SKD zostały spełnione.
Nie każda literówka, nieprecyzyjne zdanie albo różnica rachunkowa prowadzi automatycznie do sankcji kredytu darmowego.
Trzeba ustalić:
– jaki obowiązek został naruszony,
– czy obowiązek ten został wymieniony w art. 45 ustawy,
– jaką informację otrzymał konsument,
– czy informacja była jasna i możliwa do zweryfikowania,
– jaki wpływ naruszenie mogło mieć na ocenę kosztów i warunków kredytu.
W wyroku z 13 lutego 2025 roku w sprawie C-472/23 Trybunał Sprawiedliwości UE potwierdził, że naruszenie obowiązków informacyjnych może prowadzić do pozbawienia kredytodawcy prawa do odsetek i opłat. Jednocześnie Trybunał rozróżnił rzeczywisty brak przejrzystej informacji od sytuacji, w której RRSO stało się nieprawidłowe dopiero w wyniku późniejszego uznania określonych warunków umownych za nieuczciwe.
Dlatego każda umowa powinna być analizowana indywidualnie.
W praktyce analizowane są między innymi:
– sposób określenia całkowitej kwoty kredytu,
– sposób podania RRSO,
– błędy w całkowitym koszcie kredytu,
– niejasne zasady zmiany opłat i prowizji,
– brak informacji o warunkach zmiany kosztów,
– nieprawidłowe informacje o wcześniejszej spłacie,
– sposób pobierania odsetek od kredytowanych kosztów,
– brak wymaganych elementów umowy,
– niejasne zasady spłaty.
Samo zauważenie jednego z tych problemów nie wystarcza. Trzeba sprawdzić jego treść, podstawę prawną i znaczenie dla całej umowy.
23 kwietnia 2026 roku Trybunał Sprawiedliwości UE wydał wyrok w sprawie C-744/24.
Sprawa dotyczyła sytuacji, w której część pożyczonej kwoty została przeznaczona na opłacenie kosztu ubezpieczenia, a bank naliczał odsetki również od tej części.
Trybunał stwierdził, że bank nie może pobierać odsetek od kwot przeznaczonych na pokrycie kosztów związanych z kredytem.
Wyrok może mieć istotne znaczenie dla umów, w których prowizja, składka ubezpieczeniowa albo inny koszt zostały skredytowane.
Nie oznacza jednak automatycznie, że każda taka umowa prowadzi do zastosowania pełnej sankcji kredytu darmowego. Trzeba oddzielić:
– roszczenie dotyczące nienależnie pobranych odsetek od kosztów,
– zarzut nieprawidłowej całkowitej kwoty kredytu,
– zarzut błędnego RRSO,
– przesłanki zastosowania sankcji z art. 45 ustawy.
Zgodnie z art. 45 ust. 5 ustawy o kredycie konsumenckim uprawnienie wygasa po upływie roku od dnia wykonania umowy.
Problem polega na tym, że pojęcie „wykonania umowy” może być przedmiotem sporu.
W zależności od okoliczności trzeba przeanalizować między innymi:
– datę całkowitej spłaty kredytu,
– datę wcześniejszej spłaty,
– datę rozliczenia umowy przez bank,
– zwrot kosztów po wcześniejszej spłacie,
– ewentualne zaległości,
– status umowy w chwili składania oświadczenia.
Nie należy automatycznie przyjmować, że termin liczy się zawsze od dnia zawarcia umowy albo zawsze od zapłaty ostatniej raty. Ocena wymaga sprawdzenia dokumentów i aktualnego orzecznictwa.
Tak, odmowa reklamacji nie zamyka drogi sądowej.
Przed wniesieniem pozwu należy jednak ustalić:
– czego dokładnie konsument żąda,
– jakie naruszenia wskazuje,
– czy zachował termin,
– jaka kwota została już zapłacona,
– jaka część kapitału pozostała do spłaty,
– czy potrzebne jest żądanie ustalenia,
– czy dochodzona będzie zapłata nienależnie pobranych odsetek i kosztów.
Pozew powinien opierać się na konkretnych zapisach umowy i wyliczeniach, a nie wyłącznie na ogólnym stwierdzeniu, że bank popełnił błąd.
Sankcja kredytu darmowego nie zwalnia z obowiązku zwrotu kapitału.
Nie należy całkowicie przerywać płatności wyłącznie dlatego, że wysłano oświadczenie do banku.
Samodzielne zaprzestanie spłat może spowodować:
– naliczanie zadłużenia według stanowiska banku,
– wypowiedzenie umowy,
– postępowanie sądowe,
– dodatkowy spór o wysokość zaległości.
Bezpieczny sposób dalszego rozliczania zależy od stanu spłaty, wysokości kapitału i przyjętej strategii procesowej.
Do analizy potrzebne są przede wszystkim:
W sprawach dotyczących kredytowanych kosztów potrzebne jest również dokładne rozliczenie:
– kwoty wypłaconej konsumentowi,
– kwoty przeznaczonej na prowizję,
– kwoty przeznaczonej na ubezpieczenie,
– odsetek naliczonych od poszczególnych części kredytu.
Najczęściej spotykane problemy to:
– powoływanie się na błędy, których nie ma w umowie,
– używanie gotowego wzoru bez dostosowania do dokumentu,
– brak wskazania konkretnych postanowień,
– błędne określenie daty wykonania umowy,
– brak dowodu doręczenia oświadczenia,
– żądanie zwrotu całego kapitału zamiast odsetek i kosztów,
– zaprzestanie spłaty kapitału,
– brak prawidłowego wyliczenia roszczenia.
Pierwszym krokiem powinno być zestawienie trzech dokumentów:
– umowy,
– oświadczenia o sankcji kredytu darmowego,
– odpowiedzi banku.
Następnie trzeba porównać argumenty banku z rzeczywistą treścią umowy i ustalić czy można wykazać konkretne naruszenie.
Vindigo Kancelaria Adwokacka Pietrak & Paździora analizuje umowy kredytowe, prawidłowość złożonych oświadczeń oraz odpowiedzi banków.
Wyślij umowę, oświadczenie o SKD, historię spłat i odpowiedź banku. Po analizie można określić możliwe działania, koszty i ryzyka dalszego sporu.
Partner w Kancelarii Adwokackiej Vindigo Pietrak&Paździora Sp.p. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz Studiów Podyplomowych Uniwersytetu Łódzkiego (Wycena Nieruchomości). Wpisany na listę adwokatów prowadzoną przez Okręgową Radę Adwokacką w Łodzi. Numer licencji: (LOD/Adw/1206)
Kancelaria Adwokacka VINDIGO PIETRAK & PAŹDZIORA SP.P. oferuje kompleksową pomoc prawną dla osób fizycznych oraz podmiotów gospodarczych na terenie całego kraju. Nasza siedziba znajduje się w Łodzi, posiadamy również oddziały w Warszawie, Krakowie i Sieradzu jednak reprezentujemy Klientów przed sądami i urzędami na obszarze całej Polski. Zapewniamy profesjonalizm i poufność każdej prowadzonej sprawy, dbając o najwyższe standardy obsługi Klienta.
Projekt strony Business Hero © 2026. Wszelkie prawa zastrzeżone | Kancelaria Adwokacka Vindigo Pietrak & Paździora SP.P
