WIBOR w sporach sądowych - o co naprawdę toczy się gra?

WIBOR w sporach sądowych o co naprawdę toczy się gra

Jeszcze kilka lat temu zmienne oprocentowanie oparte o WIBOR było dla większości kredytobiorców czymś „oczywistym”. Dziś coraz częściej staje się przedmiotem postępowań sądowych – WIBOR w sporach sądowych stanowi obecnie istotny obszar analizy orzeczniczej. I nie chodzi wyłącznie o to, czy WIBOR „jest legalny”. Oś sporu przebiega gdzie indziej.

Oś sporu: przejrzystość, a nie sam wskaźnik

W zdecydowanej większości pozwów punkt ciężkości nie dotyczy istnienia WIBOR jako wskaźnika referencyjnego, lecz standardu informacji przekazanej konsumentowi przy zawieraniu umowy.

Sądy są pytane wprost:

  • czy przeciętny konsument został rzetelnie poinformowany, jak WIBOR jest wyznaczany,

  • czy wiedział, kiedy i w jaki sposób zmiana WIBOR przełoży się na jego ratę,

  • czy był w stanie realnie ocenić skalę ryzyka wzrostu kosztu kredytu, w tym brak jakiegokolwiek „górnego pułapu” obciążenia.

To klasyczny problem znany z dyrektywy 93/13 – nie abstrakcyjna legalność konstrukcji finansowej, lecz przejrzystość klauzuli i możliwość świadomej decyzji konsumenta.

TSUE – sprawa C-471/24 jako punkt odniesienia

Najmocniejszym merytorycznie „szkieletem” tych sporów jest opinia Rzeczniczki Generalnej TSUE Laili Mediny z 11 września 2025 r. w sprawie C-471/24 (J.J. przeciwko PKO BP S.A.).

Sprawa dotyczy badania klauzul zmiennego oprocentowania opartych o WIBOR w świetle dyrektywy 93/13. W opinii podkreślono m.in.:

  • systemową wagę zagadnienia (WIBOR obejmował ok. 98,5% hipotek od 2013 r.),

  • możliwość badania klauzuli WIBOR niezależnie od reżimu BMR,

  • znaczenie jakości informacji o ryzyku stopy procentowej.

W ujęciu „prasowym” pytania prejudycjalne sprowadzają się do trzech kwestii:

  1. czy klauzule WIBOR mogą być oceniane pod kątem abuzywności,

  2. czy wadliwe poinformowanie o ryzyku może prowadzić do ich nieuczciwego charakteru,

  3. czy po eliminacji WIBOR umowa może trwać dalej – np. wyłącznie na marży.

To dokładnie te pytania, które dziś zadają sobie sądy krajowe.

WIBOR w sporach sądowych - polska praktyka orzecznicza: pierwsze wyraźne kierunki

A) Suwałki – jedne z pierwszych głośnych rozstrzygnięć

Portal Bankier.pl opisywał sprawy z Suwałk jako jedne z pierwszych, w których sąd eliminuje WIBOR z umów, koncentrując się na obowiązkach informacyjnych banku.

Wskazano m.in. na wyrok SO w Suwałkach z 22.01.2025 r., sygn. I C 332/24, opisywany jako ustalenie nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy. Narracja medialna skupiała się właśnie na braku rzetelnej informacji o mechanizmie i ryzyku WIBOR.

B) Olsztyn / Bank Spółdzielczy w Szczytnie – „wycięcie WIBOR, zostaje marża”

Drugim często przywoływanym modelem jest wyrok SO w Olsztynie, opisany przez Bankier.pl (28.11.2025). Sprawa dotyczyła umowy z 2021 r. zawartej z Bankiem Spółdzielczym w Szczytnie.

Efekt:

  • oprocentowanie wyłącznie w oparciu o marżę,

  • zwrot ponad 150 tys. zł na rzecz kredytobiorców.

Ten model – eliminacja WIBOR bez unieważnienia całej umowy – coraz częściej pojawia się w debacie jako możliwy wariant rozstrzygnięcia.

W tym samym materiale Bankier.pl podano dane o skali zjawiska: na koniec III kwartału 2025 r. banki giełdowe uczestniczyły w ok. 1,4 tys. sporów WIBOR, a według danych ZBP łączna liczba mogła sięgać ok. 2,4 tys.

📚

Przydatne artykuły o WIBOR:

NIK jako tło instytucjonalne (ostrożnie, ale istotnie)

W przestrzeni publicznej funkcjonują również doniesienia o krytycznych uwagach NIK dotyczących sposobu nadzoru nad procesem ustalania WIBOR, w tym zarzutów „monitoringu głównie analitycznego”.

To nie jest argument „rozstrzygający”, ale stanowi ważne tło instytucjonalne dla sporów, w których sądy badają, czy konsument mógł w ogóle zrozumieć mechanizm, który wpływał na jego zobowiązanie finansowe.

WIBOR w sporach sądowych: argumenty stron – mapa sporu

Kredytobiorcy najczęściej podnoszą:

  • brak realnego wyjaśnienia mechanizmu WIBOR (kto ustala, na jakich danych, kiedy się zmienia),

  • blankietowe oświadczenia o ryzyku,

  • brak możliwości oszacowania maksymalnego obciążenia,

  • brak oferty stałej stopy procentowej (wątek przywoływany m.in. w sprawie olsztyńskiej).

Banki odpowiadają zazwyczaj, że:

  • WIBOR jest wskaźnikiem regulowanym i nadzorowanym w reżimie BMR,

  • konsument podpisał oświadczenia o ryzyku,

  • ryzyko stopy procentowej jest elementem natury zmiennego oprocentowania.

To klasyczny konflikt między formalną zgodnością a realną przejrzystością.

Reforma i POLSTR – drugi front sporów

Na horyzoncie jest jeszcze jeden element: odejście rynku od WIBOR.

Zaktualizowana mapa zakłada:

  • konwersję do końca 2027 r.,

  • możliwość zaprzestania publikacji WIBOR/WIBID od 2028 r.,

  • wdrożenie POLSTR wraz z rozporządzeniem MF dotyczącym zamiennika i spreadu korygującego.

To rodzi kolejne pytania: co z trwającymi umowami, jak liczyć korekty i jak wpłynie to na spory już toczące się przed sądami.

WIBOR w sporach sądowych: na koniec – bez emocji, bez sloganów

Spory o WIBOR nie są prostym „powtórzeniem franków”. Ich istota leży w prawie do zrozumiałej informacji i świadomej decyzji finansowej. To właśnie ten standard – a nie sam wskaźnik – będzie w najbliższych latach w centrum uwagi sądów.

Dla kredytobiorców brak działania też jest decyzją.
Dla banków – to test jakości dawnych procesów sprzedażowych.
A dla rynku – kolejny etap porządkowania relacji między instytucją finansową a konsumentem.

WIBOR w sporach sądowych – Kancelaria Vindigo wspiera kredytobiorców w walce z bankami!

 

Masz umowę kredytową opartą na WIBOR?
Wyślij ją na biuro@vindigo.com.pl – przeanalizujemy ją dla Ciebie za darmo.

adwokat Adam Pietrak

Adam Pietrak

Partner w Kancelarii Adwokackiej Vindigo Pietrak&Paździora Sp.p. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz Studiów Podyplomowych Uniwersytetu Łódzkiego (Wycena Nieruchomości). Wpisany na listę adwokatów prowadzoną przez Okręgową Radę Adwokacką w Łodzi. Numer licencji: (LOD/Adw/1206)

Udostepnij post