Warto przypomnieć, że w sprawach frankowych pierwsze stanowiska Sądu Najwyższego były później istotnie modyfikowane przez orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE. W efekcie to właśnie TSUE stał się realnym kreatorem standardów ochrony konsumentów na rynku usług finansowych. Czy podobnie będzie i tym razem?

Z punktu widzenia praktyki procesowej najgorszy byłby dalszy brak stanowiska. Brak uchwały utrzymuje stan niepewności prawnej, z którego korzystają silniejsze strony stosunku prawnego – banki i instytucje finansowe. W tym sensie zwłoka SN działa na szkodę słabszych uczestników rynku – konsumentów.

Jako profesjonalni pełnomocnicy procesowi chroniący interesy konsumentów, od dawna dostrzegamy potencjał sankcji kredytu darmowego jako skutecznego narzędzia dochodzenia praw konsumenckich. Reprezentując kredytobiorców, wielokrotnie spotykamy się z sytuacjami, gdzie naruszenia formalne ze strony kredytodawców są ewidentne, a mimo to sądy podchodzą do instytucji SKD nieufnie lub niekonsekwentnie.

Potrzebujemy jasnych reguł gry. 30 lipca może być dniem, w którym Sąd Najwyższy zdecyduje się je wreszcie określić. Jako pełnomocnik procesowy – liczę, że tak się stanie. Jako obywatel – mam nadzieję, że prawo stanie po stronie tych, których miało chronić.